Allah Tüm Günahlarımızı Affeder Mi? Bir Yolu Bulmak
Bir Anın İçinde Kayıp Bir Ruh
Bazen hayat, içinde kaybolduğum anlardan oluşuyor. Kayseri’nin sakin akşamlarında, o eski taş sokaklarda yürürken, içinde bulunduğum ruh halinin hiçbir zaman beklemediğim kadar karanlık olduğunu fark ettim. Günlüklerime yazdım her zaman ama bir süre sonra yazmanın bile anlamı kalmadı. Kalbimdeki ağırlık, hiç geçmeyecekmiş gibi hissediyordu. O anlarda, “Allah tüm günahlarımızı affeder mi?” sorusu, hep aklımda dönüp duruyordu. İşte o an, tüm duygularım karışmıştı. Hem bir umudu hissediyor hem de affedilemeyecek kadar büyük bir yük taşıdığımı düşünüyordum.
Bir akşam, evin içinde yalnızken, geçmişin tüm hataları aklıma geldi. Yaptıklarım, söylediklerim, kırdığım kalpler ve beni affetmeyeceklerini düşündüğüm o insanlar. İçimde büyük bir boşluk vardı. Bir yandan bu boşluğun içinde kaybolmak istiyor, bir yandan da affedilmeyi bekliyordum. Birisinin beni gerçekten affedeceğine, özellikle de Allah’ın, inandıracak bir şey arıyordum. Kendimi suçluyordum. Her şeyin sebebinin benim eksiklerim ve yanlışlarım olduğunu düşünüyordum. Ama işte, bu noktada her şey karıştı. İçimde bir ses, her şeyin affedilebileceğini fısıldıyordu.
Sessizce, Affedilmeyi Beklerken
Kayseri’deki o eski kahveciye gidip oturduğumda, dışarıdaki karanlıkla içimdeki karanlık bir olmuştu. Sadece bir fincan kahve içmek istedim, o kadar. Ama bir yanda da Allah’ın affediciliği, gözlerimin önünde belirmeye başladı. Allah’ın sonsuz merhametinin varlığı, bir şekilde kalbime dokundu. Ne kadar küçük hissediyorsam, o kadar güçsüz ve huzursuzdum. Ama bir yandan da o umudu hissedebiliyordum. Geçmişin hatalarım bana her zaman ağır gelmişti, ama bir şekilde bu yüklerden kurtulabileceğimi hissetmeye başlamıştım.
“Allah tüm günahlarımızı affeder mi?” diye düşünürken, birden aklıma geldi: affedilme her zaman kolay mıydı? Peki ya gerçekten affedilmeyi hak ediyor muyduk? O anda, bir zamanlar yapmam gerekenleri, yapmadıklarımı düşündüm. İnsan affetmeyi kolayca kabul edemeyebilir, peki ya Allah? Allah ne düşünüyordu? Kendi hatalarımdan dolayı cezalandırılacak mıyım, yoksa Allah’ın rahmeti her zaman bizi saracak mıydı?
Bir anda telefonum çaldı, eski bir dostumdu. Birkaç yıl önce kırdığım bir arkadaşımdı. İçimdeki korku, tekrar bir şeyler söylemekten kaçınmama sebep olmuştu. Ama bir şekilde açtım. Konu, hiç beklemediğim bir şekilde affetmekle ilgiliydi. Arkadaşımın söyledikleri o kadar samimiydi ki, kalbimde bir huzur belirdi. “Bazen, hatalarımız bizi şekillendiriyor. Belki de Allah’ın en güzel affıdır, bizi bu şekliyle kabul etmek.” dedi. İşte o an, ne kadar yanlış düşündüğümü fark ettim. Allah, affetmenin ötesinde, bizi olduğu gibi kabul ederdi. İçimdeki o büyüyen umut, gittikçe daha da netleşmeye başladı.
Bir Yolu Bulmak
O akşam, evime döndüğümde, her şey biraz daha berraklaşmıştı. “Allah tüm günahlarımızı affeder mi?” sorusu artık kafamda uçuşan bir kuş gibi değildi. Çünkü fark ettim: affedilmek, sadece Allah’ın değil, bizim de bir çabamız olmalıydı. Bazen, affetmek sadece duygusal bir mesele değil, aynı zamanda kalbimizde bir yer açmak, büyümek ve gelişmekle ilgili bir süreçti. İçimdeki hayal kırıklığı yerini hafif bir huzura bırakmıştı. Her şeyin affedilmesi mümkün müydü? Evet. Ama affetmek, yalnızca bağışlamakla ilgili değildi; bir yoldu. Bir yol, kalbimizi temizlememiz ve içsel barışı bulmamız için.
O günden sonra, hatalarımın peşinden koşmaya başladım. Ama artık suçluluk duygusuyla değil, doğruyu arayarak. Her gün kendimi biraz daha affettim. Allah’ın affediciliğine inanarak, adım adım ilerlemeye başladım. Ve her adımda, affetmenin ne kadar derin bir anlam taşıdığını hissettim. Belki de affedilmek, insanın ruhunun büyümesiydi. Bir insanın affedilme yolculuğu, bazen sadece geçmişin yüklerinden kurtulmak değil, aynı zamanda kendini bulmakla ilgiliydi.
Sonuç: Affın Gücü
Bir insanın, ne kadar derin bir suçluluk hissediyor olsa da, Allah’ın merhameti her zaman daha büyüktür. Affetmek, sadece başkalarını değil, önce kendimizi affetmeyi gerektirir. O gece, gözlerimi kapatırken kalbimdeki o huzuru hissettim. Allah’ın affediciliğiyle, yalnızca kendimi değil, tüm geçmişimi affettim. Hatalarımı kabul ettim ve bunlardan ders aldım. İçimdeki umut, bir şekilde hep var oldu. Allah affeder mi? Evet, affeder. Hem de her zaman.